مشاوره روانشناسی تلفنی | آنلاین | رایگان

یک فکر در مورد “مشاوره روانشناسی تلفنی | آنلاین | رایگان”

1. مینو گفت:

   2026-04-19 در 22:27

   ببینید حقیقتش اینه که من از همون بچگی روی پسرعموم کراش بودم بعد چندسال گذشت و همش دیدم این حس داره تو وجودم بیشتر میشه و مثل خوره وجودمو میخوره.
   الان حس میکنم عاشقش شدم.
   گاهی عقلم میگه عشق کیلو چنده و اینا همش وابستگیه ولی امان از دل.
   و اینکه من خیلی کلنجار رفتم و نهایتا بهش گفتم اما سین زد و جواب نداد.
   از بعد اون پیام حس میکنم نگاه‌های زیرچشمی و توجه‌های زیرزیرکیش بهم بیشتر شده.
   گاهی میگم اون دوستم داره اما گاهی‌هم میگم اینا اراجیف مغز خیال‌باف‌ات‌عه.
   حالا اینا به کنار بزارید بقیه‌اش رو بگم
   چندوقت پیش رفتم زدم رو آیدیش.
   بعد همونطور که داشتم اسم زیباشو برای بار صدم مرور می‌کردم دیدم بلاک شدم
   میدونی اون لحظه چی‌شد
   حس می‌کردم یه چیزی تو وجودم شکست
   اولین بار بود اینجوری می‌شدم
   مطمئن بودم قلبم بود
   چند بار به اسمی که سیو کرده بودمش نگاه کردم
   “زیبایِ دست‌نیافتنی💔”
   بعد فهمیدم درست سیو کرده بودم
   هیچوقت بهش نمیرسم
   هیچوقت
   میشه عشق رو پنهان کرد؟
   میشه به خودت تلقین کنی دوستش نداری؟
   میشه از ذهنت دورش کنی؟
   نه
   نمیشه
   نمیتونم
   نمیخوام
   عمم اینا چندوقته از تهران اومدن خونمون
   هیچ جوره نمیشه کاری کنم که بریم خونه عموم اینا و ببینمش
   هیچ‌ جوره
   دوست دارم حداقل که دوستم نداره من برای بار آخر چهرشو ببینم
   میدونی هربار مهمونی‌ای دعوت میشدیم و میدیدمش از ترس اینکه دلمو دوباره بهش ببازم نگاهش نمیکردم؟
   گاهی یادم میره قیافش چطوری بود.
   میرم عکسشو نگاه میکنم و دلم براش میره.
   اما این‌دفعه میخوام یه دل سیر نگاهش کنم.
   یه دل سیر تمام اجزای صورتش رو، دیوونه بازیاش رو و همه‌ی ویژگی هاش رو برای بار آخر از نظر بگذرونم.
   میدونید چیه؟
   من تا حالا تو عمرم مردی مثل اون ندیدم
   حقیقت رو میگم
   این‌قدر کامل و متین
   این‌قدر باشخصیت و فهمیده
   این‌قدر با ادب و مودب
   دیگه چی‌بگم؟
   انگار همه‌ی اینا برای توصیفش کافی نیست.
   فقط میتونم بگم من تنها آدم و مرد مورد اعتماد زندگیم بابام بوده و الان حس میکنم اون دومیشه.
   همین…

   باورتون میشه سوژه‌ی تک تک شعرای عاشقانه‌ام اونه؟
   الان دیگه هیچی نمیتونم بنویسم
   شاید اصلا دیگه اون مقام شعرمم برام مهم نباشه
   شاید دیگه نویسندگی‌ هم نکنم
   چون اون تو تمام نوشته ها و شعرهام نقش داشت
   الان دیگه من یه آدم هیچم، پوچ؛

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2026-04-27 در 13:48

      سلام، شما دچار دلبستگی یک‌طرفه شده‌اید؛ یعنی احساس عمیق به فردی که پاسخ مشابهی نمی‌دهد. این حالت باعث سوگیری توجه، خیال‌پردازی و ایده‌آل‌سازی می‌شود. «بلاک» نشانهٔ مرزگذاری و رد ارتباط است، نه بی‌ارزشی شما. احساس غم و پوچی، بخشی از سوگ عاطفی طبیعی‌ست. با گذر زمان، تنظیم هیجانی و تمرکز بر فعالیت‌های شخصی، شدت این احساس‌ها کاهش می‌یابد.

      پاسخ
2. لیلا گفت:

   2026-02-17 در 14:37

   سلام امیدوارم پیامم رو جواب بدید
   من یک خانم ۳۰ ساله هستم
   چند وقته به صورت دوره ای تا چند روز خیلی شدید افسرده میشم و الائمی مثل گریه طولانی که از افکارم ایجاد میشه
   بد رفتاری و بی محلی با اطرافیانم
   بی حوصلگی در مورد کار و گذران زندگی
   حس ناکافی بودن و زندگی بی هدف بهم دست میده

   نمیتونم رفتارم رو کنترل کنم مثلا همین دیروز با یکی از همکارام که شش ماه پیش بحث کرده بودیم سلام کردم و اصلا نمیدونم چرا این کارو کردم و جلوی همه بهم بی محلی کرد و جوابم رو نداد
   از نظر خیلی ها این رفتار بی اهمیت هست ولی برای من میتونه چند روزم رو تلخ کنه

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2026-02-21 در 12:44

      سلام دوست عزیز…
      حسی که داری یعنی ذهنت مدتیه خسته و حساس شده؛ وقتی چند روز افسرده می‌شی، با فکرهات گریه‌ات می‌گیره و یک اتفاق ساده مثل بی‌محلی همکار می‌تونه حالت رو چند روز خراب کنه، این نشونه‌ی ضعف نیست، نشونه‌ی فشار روانی جمع‌شده‌ست. تو در این دوره‌ها کنترل کمتری روی واکنش‌هات داری و بعدش خودت رو بابتش سرزنش می‌کنی، که همین حال بد رو عمیق‌تر می‌کنه.
      هر وقت این حالت شروع شد، به خودت بگو «الان حالم بده، نه اینکه من آدم بدی باشم» و تصمیم‌های اجتماعی مهم (حرف زدن، توضیح دادن، قضاوت خودت) رو بنداز برای وقتی حالت بهتره. اگر این دوره‌ها تکرار می‌شن، حتماً با روان‌شناس مرکز پیام مشاور صحبت کن.

      پاسخ
3. .. گفت:

   2026-02-10 در 00:40

   وقت بخیر
   خیلی استرس دارم به طوری که نمیتونم کاری رو انجام بدم مثلاً ی موقع انقدر برای امتنحاناتم استرس میگیرم و مضطرب میشم که نمیتونم براشون بخونم
   و الان جدیدا هر موقع که شب میشه خیلی خیلی ناراحت میشم
   بدون هیچ دلیلی و تا گریه نکنم نمیتونم آروم بشم
   اصلا نمیتونم طبق برنامه ریزی پیش برم و همین باعث شده هیچ کاری نکنم و احساس پوچی کنم

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2026-02-10 در 22:09

      سلام دوست عزیز…
      حسی که توصیف می‌کنی ترکیبی از اضطراب شدید، فرسودگی و افت حالِ خلقه و اینکه شب‌ها بی‌دلیل ناراحت می‌شی و با گریه آروم می‌شی، نشونه‌ی فشار طولانی‌مدته نه ضعف تو. وقتی اضطراب بالا می‌ره، مغز قفل می‌کنه و طبیعیِ که نه بتونی طبق برنامه پیش بری نه تمرکز کنی؛ همین هم احساس پوچی رو بیشتر می‌کنه.
      برای شروعِ عملی، برنامه‌ریزی رو موقتاً کنار بذار و فقط «حداقلِ قابل انجام» رو هدف بگیر؛ مثلاً ۱۰ دقیقه مطالعه با تایمر، بعد توقف. شب‌ها قبل خواب روتین ثابت آرام‌سازی داشته باش (نور کم، نفس ۴-۶، نوشتنِ نگرانی‌ها روی کاغذ و بستن دفتر). اگر گریه میاد، جلوش رو نگیر؛ بعدش یک کارِ زمینی‌کننده انجام بده مثل شستن صورت با آب خنک یا راه رفتن آرام.

      پاسخ
4. ... گفت:

   2026-01-30 در 19:41

   سلام وقتی وابسته کسی میشی به شدت چجوری این وابستگی رو از بین ببری؟

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2026-01-31 در 13:16

      سلام دوست عزیز
      برای از بین بردن وابستگی عاطفی، باید احساسات خودت رو بپذیری و بعد کم کم ارتباطت رو با اون فرد کمتر کنی. سعی کن بیشتر به خودت و کارهایی که دوست داری، توجه کنی. روابط جدید بساز و باورهایی که به وابستگیت دامن می‌زنن رو تغییر بده. این روند زمان می‌بره، پس صبور باش و به خودت فرصت بده تا از وابستگی فاصله بگیری.

      پاسخ
5. NASTARAN گفت:

   2025-12-28 در 15:11

   نمیدونید که چیه یا چه موجودیه خیلی منو کنترل میکنه

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2025-12-29 در 14:14

      دوست عزیز متوجه حال بد شما هستم و پیشنهادم اینه که حتما با شماره 123 تماس بگیرید. ممنونم

      پاسخ
6. NASTARAN گفت:

   2025-12-26 در 17:11

   سلام
   من از بچگی یه سنگینی نگاه عجیبی رو خودم احساس می‌کردم جوری که انگار یکی نگاهم میکنه رفته رفته این حس بیشتر شده انقدر زیاده الان که حتی معظبم همه جای خونه و در سرویس بهداشتی و مدام منو اذیت میکنه و تهدید میکنه خیلی ها بهم برچسب دیوونه رو زدن و کسی باور نداره که اون واقعی یه جسم بزرگ و هیکلی داره و هیچ گونه اندام خاصی نداره تازگیا بیشتر بهم نزدیک شده و به مدت پیش وارد بدنم شد جوری که استخونامو احساس نمیکردم و انگار همه ی اعضای بدنم حالت تهوع داشت و انگار تکون خوردنشو تو بدنم حس میکردم و از اون روز حالم خیلی بدتر شده خیلی بد جوری شده بودم که نمی تونستم بدنم و تکون بدم و از اون موقع تمام استخونام درد دارن و حالت تهوع بدی دارم فقط کمک میخوام درد دارم وسواسی بیشتر شده و حتی افسردگی نمیدونم باید چیکار کنم ولی اون منو مدام با راه های جدید برای کشتن خودم راهنمایی میکنه
   کارام دیگه تهت کنترل خودم نیست هیچی هیچ کارامو درست نمیتونم انجام بدم و خسته شدم خیلی دارم زجر میکشم ولی کسی باورم نداره

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2025-12-28 در 12:07

      سلام دوست عزیز…
      متنی که نوشتی نشان می‌دهد در یک بحران روانی خیلی شدید و اورژانسی هستی و رنجی که می‌کشی واقعی است، اما آنچه تجربه می‌کنی نشانه‌ی یک بیماری قابل درمان است، نه حضور یک موجود واقعی. من نمی‌توانم گفته‌ها و تهدیدهایی که می‌شنوی را تأیید کنم، اما کاملاً جدی می‌گیرم که این صداها و احساس‌ها تو را خسته، دردناک و ناتوان کرده‌اند و مخصوصاً چون دارند به خودکشی راهنمایی‌ات می‌کنند، این وضعیت نیاز به کمک فوری پزشکی دارد.
      لطفاً همین امروز و ترجیحاً همین حالا با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیر و بگو «صداهایی می‌شنوم که به من دستور آسیب زدن می‌دهند و کنترلم کم شده». اگر می‌توانی، تنها نمان و از یک آدم امن بخواه کنارت باشد.

      پاسخ
7. سارا گفت:

   2025-12-22 در 18:43

   سلام حال روحی ‌و جسمیم خوب نیست،نمیدونم چرا هیچ کس دوسم نداره،مدام مقایسه میشم تو دانشگاه محیط کار و…من تمام تلاشم دارم تو کارم میکنم اما دیده نمیشم اما کسی که مدام جوابشون رو میده همیشه عزیز تره.بهم میگن دلت کوچیک و حسود هستی درحالی که اینطوری نیست میخوام به اندازه تلاشم دیده باشم.انقدر این بلارو سرم آوردن دیگه انگیزه کار کردنم نداره جرات خودکشی هم ندارم.کسیم که دوسش داشتم ولم کرد رفت ولی هنوزم تو اینستا چک میکنه منو اینم بهم فشار میار هیچ کس منو نخواست هیچ کس منو ندید خسته شدم حتی کسی حاضر نیست حرفام رو بشنوه یا جوری که هستم منو بخواد صاحبکارم همش میگه تو چرا نمیخندی چرا انقدر تو خودتی چرا فلانی عین خانم فلانی باشه این حرفا بهم استرس میده حس میکنم چیزی از بقیه کم دارم من فقط ۲۱ سالمه اما نصف موهام سفید شده یه راه حل میخوام برای بیخیالی حرف بقیه اصلا مهم نباشه بقیه چه جوری باهام رفتار میکنن بتونم تمرکز کنم رو خودم

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2025-12-23 در 17:46

      سلام دوست عزیز…
      راستش وقتی آدم مدام با بقیه مقایسه می‌شه و حس می‌کنه دیده نمی‌شه، کم‌کم از درون خالی می‌شه و شروع می‌کنه به شک کردن به خودش، در حالی که این حس‌ها بیشتر نتیجه‌ی فشار طولانی‌مدته نه اینکه واقعاً ایرادی وجود داشته باشه. وقتی حرف و رفتار دیگران مدام توی ذهنت تکرار می‌شه، طبیعی‌ه که حالت بدتر بشه، برای همین کم‌کردن ارتباط با آدم‌ها یا فضاهایی که این احساس رو تشدید می‌کنن، یه جور مراقبت از خودته نه فرار. قدم‌به‌قدم تمرکزت رو بیار روی خودت و چیزایی که توی کنترلت هست، چون همین کارای کوچیک آروم‌آروم حس ارزشمندی و آرامشت رو برمی‌گردونه و یادت می‌اندازه این حال قرار نیست همیشگی باشه.

      پاسخ
8. 💔 گفت:

   2025-12-22 در 02:13

   سلام
   نمیدونم از کجا شروع کنم

   ولی الان میدونم حالم بده دلم مرگ میخاد حتی اینجوریه که فکر آسیب زدن به خودم دست از سرم بر نمی داره همش کلمه خودکشی تو ذهنم جولان میده با قرص برنج ، دار زدن ، باز گذاشتن شیر گاز و…

   انگیزه ندارم ادامه بدم از بیرون شادم ولی از درون پاشیدم جسمم داغون شده همش مریضم استرس دارم اضطراب دارم غذا نمیخورم معده درد دارم همش سردرد حتی مطمئنم تنبلی تخمدان هم گرفتم موهام خیلی می‌ریزه حس میکنم کافی نیستم حس میکنم همه دارن منو تحمل میکنن 💔

   کمکم کنید من نمیخوام خانوادم داغدار بشن هر چند که همه دردام بخاطر رفتار اوناست 💔

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2025-12-22 در 15:15

      سلام دوست عزیز…
      شما در یک بحران روانی بسیار شدید هستی و اینکه با تمام این حال و دردی که داری، هنوز برای زنده ماندن می‌جنگی (نمی‌خواهم خانواده‌ام داغدار شوند)، اوج شجاعت توست. افکاری مثل خودکشی، قرص برنج، یا گاز، نشانه این است که فشار روانی مغزت دیگر قابل تحمل نیست و این یک وضعیت اورژانسی است که باید فوراً حل شود؛ تمام علائم جسمی‌ات (معده‌درد، ریزش مو، بی‌انگیزگی) هم نتیجه‌ی همین استرس بالاست، نه اینکه تو “کافی نباشی” یا “پاشیده” باشی. لطفاً همین حالا بدون لحظه‌ای درنگ با یک فرد امن تماس بگیر یا با اورژانس اجتماعی ۱۲۳، اورژانس ۱۱۵، یا خط مشاوره‌ی ۱۴۸۰ تماس بگیر؛ این مهم‌ترین کاری است که الان باید انجام دهی و هیچ چیز مهم‌تر از حفظ جان تو نیست. تا رسیدن کمک، خودت را از هر شیء یا وسیله‌ی خطرناک (قرص، گاز، …) دور نگه دار و تنها نمان؛ مطمئن باش این حال دائمی نیست و قابل درمان است، اما اولین قدم این است که اجازه بدهی یکی کمکت کند.

      پاسخ
9. fati گفت:

   2025-12-14 در 18:23

   ممنونم بابت پاسختون
   ی شب هم خیلی تحت فشار عصبی بودم. پیش خانواده نشسته بودم حس بی‌حوصلگی شدید داشتم. خواستم بلند شم برم سمت اتاقم، ولی وقتی بلند شدم، سرم گیج رفت و دیدم تار شد. نشستم، ولی دوباره که خواستم بلند شم، اطرافیان می‌گن یهو افتادم زمین. خودم اون لحظه‌ها رو اصلاً یادم نمیاد.
   اورژانس اومد، فشار خون و ضربان قلبم رو چک کردن، همه‌چی نرمال بود. ولی گفتن بهتره منو ببرن بیمارستان روانی و بستری بشم والبته بیشتر وقتا ب فکر آسیب زدن ب خودم هستم چون حس میکنم واقعا انگیزه ای ندارم واسه ادامه دادن .تا الان چندین بار نوبت داشتم پیش روانپزشک ولی نرفتم چون فکر میکنم اونا حرفای منو نمیفهمن آخرین باری که رفتم پیش روانپزشک ب حرفام خندید دیگه نرفتم حتی دارو هاشو مصرف نکردم دیگه نمیدونم باید چکار کنم ک حالم خوب بشه خسته شدم خیلی .لطفا راهنمایی کنید ک من چکارکنم؟

   پاسخ
   1. پیام مشاور گفت:

      2025-12-20 در 14:33

      سلام دوست عزیز…
      حرف‌هایی که زدی خیلی جدی و مهمه، غش کردن و یاد نداشتن لحظه‌ها معمولاً از فشار عصبی شدید، حمله اضطرابی یا افت ناگهانی هوشیاری میاد، نه اینکه «دیوانه» شده باشی، و فکرِ مکررِ آسیب زدن به خودت یعنی بدنت و ذهنت دیگه واقعاً خسته‌ان و به کمک فوری نیاز دارن. اینکه یک روانپزشک قبلاً رفتارش درست نبوده تقصیر تو نیست، ولی رها کردن درمان حال بدتو طولانی‌تر کرده. لطفا به یک روانپزشک دیگه (ترجیحاً با معرفی) همراهِ یک آدم امن برو و صریح بگو که افکار خودآسیب داری و داروها رو قطع کردی.

      پاسخ