طرحواره رهاشدگی | 6 راهکار اساسی برای درمان

درمان طرحواره رهاشدگی به شما کمک می‌کند تا زندگی بهتری داشته باشید. طرحواره رهاشدگی می‌گوید: “خواهش می‌کنم مرا تنها نگذار”

این باور عمیقا در ذهن شما ریشه دوانده است که افراد مهم زندگی تان را دیر یا زود از دست خواهید داد و تا آخر عمر از نظر عاطفی تنها خواهید ماند. احساس می کنید کسانی که موقتا از شما دور شده‌اند را دیگر نمی‌بینید. احساس می کنید انگار تقدیر شما را با تنهایی و بی پناهی رقم زده‌اند.

در این محتوا، ما به بررسی ریشه‌های شکل‌گیری طرحواره رهاشدگی، نشانه‌ها و رفتارهای افراد مبتلا، و راه‌های درمان و مقابله با این تله‌ها می‌پردازیم. اگر در مسیر درمان طرحواره‌ها نیاز به راهنمایی کاربردی داشتید، می‌توانید از مشاوره رایگان تلفنی مرکز پیام مشاور استفاده کنید تا توصیه‌های تخصصی و تمرین‌های عملی برای مدیریت اضطراب و رهاشدگی دریافت کنید.

نویسنده: دکتر اعظم امینی | بازبینی علمی: جناب آقای مفید مقصودی | مرکز پیام مشاور

🧠 طرحواره رهاشدگی چیست؟

طرحواره رهاشدگی یک الگوی فکری و احساسی است که فرد احساس می‌کند کسانی که برایش اهمیت دارند، ممکن است او را ترک کنند یا تنها بگذارند.

این حالت معمولاً از کودکی شکل می‌گیرد و می‌تواند در بزرگسالی باعث اضطراب، ترس از تنهایی، حس بی‌ارزشی و وابستگی بیش از حد به دیگران شود.

افرادی که این طرحواره را دارند، اغلب نگران از دست دادن محبت و حمایت اطرافیان هستند، ممکن است واکنش‌های افراطی نشان دهند یا در روابط صمیمی دچار تردید و دوری شوند.

بیشتر بخوانید: [طرحواره درمانی چیست؟]

📝 تست طرحواره رهاشدگی (یانگ)

برای هر جمله، میزان موافقت خود را از ۱ تا ۶ مشخص کنید:

• ۱ = کاملاً غلط
• ۲ = تقریباً غلط
• ۳ = بیشتر غلط تا درست
• ۴ = اندکی درست
• ۵ = تقریباً درست
• ۶ = کاملاً درست

۱. وقتی شریک عاطفی یا دیگران از من فاصله می‌گیرند، احساس اضطراب یا بی‌قراری شدیدی می‌کنم.
۲. از اینکه افراد مهم زندگی‌ام ممکن است مرا ترک کنند، دائماً نگرانم.
۳. اغلب برای اطمینان از علاقه و محبت دیگران، نیاز دارم محبت و توجه آنها را مداوم دریافت کنم.
۴. وقتی دیگران توجه کافی به من ندارند، احساس ناامنی و بی‌ارزشی می‌کنم.
۵. ممکن است رفتارهای حسودانه یا کنترل‌گرانه نسبت به شریک عاطفی داشته باشم.
۶. جذب افرادی می‌شوم که رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی یا متناقض دارند.
۷. وقتی شریک یا دیگران از من دور هستند، اضطراب شدیدی را تجربه می‌کنم و ممکن است به آن واکنش شدید نشان دهم.
۸. فکر می‌کنم اگر همیشه رفتار یا توجه خاصی از دیگران نداشته باشم، آنها مرا ترک خواهند کرد.
۹. در روابط عاشقانه یا دوستانه، اغلب خود را فردی ناتوان یا کم‌ارزش می‌بینم.
۱۰. حتی اختلافات کوچک در روابط باعث می‌شود احساس کنم رابطه ممکن است پایان یابد.

📊 تحلیل تست طرحواره رهاشدگی

جمع کل امتیازها بین ۱۰ تا ۶۰ است. با توجه به مجموع امتیاز می‌توان شدت طرحواره رهاشدگی را بررسی کرد:

🟢 ۱۰ تا ۱۹ امتیاز: این طرحواره در شما فعال نیست یا نقش محدودی دارد؛ شما توانایی تجربه دلبستگی ایمن و استقلال فردی را دارا هستید.

🟡 ۲۰ تا ۳۹ امتیاز: در موقعیت‌های استرس‌زا یا فواصل عاطفی، ناامنی و اضطراب جدایی فعال می‌شود. بازنگری در الگوهای فکری و مهارت‌های ارتباطی توصیه می‌شود.

🔴 ۴۰ تا ۶۰ امتیاز: طرحواره رهاشدگی بخش قابل توجهی از روان و روابط شما را مدیریت می‌کند. برای جلوگیری از تخریب روابط عاطفی، استفاده از طرحواره‌درمانی تخصصی اولویت دارد.

این پرسشنامه صرفاً یک ابزار خودارزیابی اولیه برای شناخت افکار است و هرگز جایگزین مصاحبه بالینی ساختاریافته روان‌شناختی محسوب نمی‌شود.

بیشتر بخوانید: [طرحواره اطاعت را چگونه درمان کنیم؟]

انواع طرحواره رهاشدگی

۱. رهاشدگی مبتنی بر وابستگی
افرادی که این نوع رهاشدگی را تجربه می‌کنند، معمولاً در محیطی حمایتگر و بدون چالش‌های جدی بزرگ شده‌اند. بنابراین علاوه بر طرحواره رهاشدگی، طرحواره وابستگی نیز در آن‌ها دیده می‌شود. این افراد نیاز دارند کسی مانند یک والد مستقل و هدایتگر در کنارشان باشد تا نیازهایشان را برآورده کند.

۲. رهاشدگی مبتنی بر بی‌ثباتی یا فقدان
در این نوع رهاشدگی، فرد در محیطی بی‌ثبات بزرگ شده و احساس امنیت نکرده است. این افراد همیشه در جست‌وجوی عشق، احترام و تعلق خاطر عاطفی هستند و نیاز دارند روابط پایدار و قابل اعتماد تجربه کنند.

⚠️ نشانه های طرحواره رهاشدگی

طرحواره رهاشدگی باعث می‌شود فرد همواره نگران از دست دادن عزیزان باشد و در روابط خود دچار اضطراب و وابستگی شدید شود. به مهمترین نشانه های طرحواره رهاشدگی اشاره می‌کنیم:

۱. اجتناب از صمیمیت در طرحواره رهاشدگی

افرادی که دچار طرحواره رهاشدگی هستند، تمایل دارند از نزدیک شدن و صمیمی شدن با دیگران، حتی همسر یا شریک زندگی خود، اجتناب کنند. آن‌ها از ترس آسیب دیدن یا از دست دادن فرد مورد علاقه، روابط عمیق را محدود می‌کنند. این رفتار باعث می‌شود احساس تنهایی بیشتر شود و بر کیفیت روابط عاطفی تأثیر منفی بگذارد.

۲. ترس از دست دادن در طرحواره رهاشدگی

این افراد دائماً نگرانند که همسر یا عزیزانشان آن‌ها را ترک کنند، آسیب ببینند یا حتی فوت کنند. این ترس می‌تواند باعث اضطراب دائمی، نگرانی بیش از حد و واکنش‌های احساسی شدید در رابطه شود و مانع ایجاد امنیت و آرامش در روابط گردد.

۳. نگرانی بیش از حد در طرحواره رهاشدگی

افراد مبتلا به این طرحواره مدام مراقب رفتارها و کارهای همسر یا شریک زندگی خود هستند و نگرانند که مبادا او کاری برخلاف انتظار انجام دهد یا از آن‌ها دور شود. این نگرانی‌ها می‌تواند خستگی روانی، استرس مزمن و فشار زیاد در روابط ایجاد کند.

۴. مالکیت‌گرایی در طرحواره رهاشدگی

این افراد تمایل شدیدی به کنترل همسر یا شریک زندگی خود دارند و حسادت زیادی نشان می‌دهند. آن‌ها می‌خواهند شریک زندگی تحت کنترل کاملشان باشد و هرگونه توجه او به دیگران باعث اضطراب و عصبانیت شدیدشان می‌شود. این رفتارها می‌تواند منجر به تنش و فاصله در روابط شود.

۵. ناتوانی در تحمل دوری در طرحواره رهاشدگی

حتی جدا شدن کوتاه‌مدت از شریک زندگی، مانند چند ساعت یا چند روز، برای این افراد بسیار دشوار است. نبود طرف مقابل باعث اضطراب، نگرانی و احساس خالی بودن می‌شود و آن‌ها تمایل دارند دائم در کنار فرد مورد علاقه خود باشند.

۶. عدم اعتماد در رابطه

افراد مبتلا هیچ‌گاه نسبت به وفاداری و پایبندی همسر یا شریک زندگی خود احساس اطمینان کامل ندارند. حتی بدون دلیل مشخص، ممکن است شک کنند، دائم به دنبال تضمین باشند و رفتارهای همسر را زیر ذره‌بین بگذارند.

🔍 علت طرحواره رهاشدگی

طرحواره رهاشدگی معمولاً ریشه در تجربه‌ها و شرایط خاص دوران کودکی دارد که می‌تواند حس امنیت و اعتماد شما به دیگران را تحت تأثیر قرار دهد. مهم‌ترین علل آن عبارتند از:

۱. فقدان عینی یا فوت مراقب اصلی: مرگ والد، طلاق ناگهانی، بیماری‌های طولانی‌مدت یا غیبت‌های کاری مستمر در سال‌های حساس رشد روانی کودک.

۲. تهدید به ترک کردن به عنوان ابزار تنبیه: تجاربی که در آن والدین برای تربیت یا ساکت کردن کودک از جملاتی مانند «اگر پسر/دختر خوبی نباشی می‌گذارم و می‌روم» یا تنها گذاشتن کودک در تاریکی استفاده کرده‌اند.

۳. دوری طولانی والدین: زمانی که والدین، به ویژه مادر، به دلیل بستری شدن در بیمارستان یا دلایل دیگر مدت زیادی از شما دور بوده‌اند، کودک تجربه کمبود محبت و حضور والدین را دارد که منجر به شکل‌گیری این طرحواره می‌شود.

۴. رفتار بی‌ثبات والدین: اگر مادر یا یکی از والدین شما بی‌ثبات، دم‌دمی مزاج، افسرده، عصبانی یا معتاد بوده‌اند، یا شما به طور مداوم در معرض بی‌توجهی و غفلت آنها قرار گرفته باشید، این شرایط باعث می‌شود احساس کنید هیچ حمایت مطمئنی وجود ندارد و اضطراب رهاشدگی در شما شکل بگیرد.

۵. زمینه بیولوژیکی اضطراب جدایی: ممکن است شما از نظر ژنتیکی یا بیولوژیکی زمینه اضطراب جدایی داشته باشید. در این صورت، تحمل تنهایی برای شما سخت و طاقت‌فرسا می‌شود و حتی موقعیت‌های کوتاه‌مدت جدایی از دیگران نیز احساس ناراحتی شدید ایجاد می‌کند.

💔 طرحواره رهاشدگی در رابطه

کسانی که دارای طرحواره رهاشدگی هستند، معمولاً در رابطه با جنس مخالف به مشکلات زیادی برمی‌خورند. در ادامه توضیحات جامع‌تر درباره نشانه‌های طرحواره رهاشدگی در رابطه آورده شده است:

۱. وابستگی شدید به شریک عاطفی

افراد با این طرحواره ممکن است همیشه نیاز داشته باشند که شریک عاطفی‌شان همیشه نزدیکشان باشد. حتی وقتی شریک عاطفی در دسترس نیست (مثلاً به دلیل کار یا سفر)، احساس بی‌قراری شدیدی می‌کنند و ممکن است تماس‌های مکرر یا پیام‌های متعدد ارسال کنند. این وابستگی می‌تواند احساسات و استقلال فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

۲. ترس از ترک شدن در طرحواره رهاشدگی

این ترس می‌تواند در تمام مراحل رابطه وجود داشته باشد، از آشنایی اولیه تا روابط بلندمدت. فرد ممکن است همیشه فکر کند که شریک عاطفی به زودی او را ترک خواهد کرد، حتی اگر هیچ نشانه‌ای از این موضوع وجود نداشته باشد. این ترس می‌تواند تصمیم‌گیری و رفتارهای روزمره فرد در رابطه را محدود کند.

۳. رفتارهای حسودانه و مالکانه

وقتی شریک عاطفی با افراد دیگر، به‌خصوص جنس مخالف، تعامل دارد، فرد ممکن است احساس ناامنی و اضطراب شدید کند و رفتارهای حسودانه نشان دهد. این حسادت ممکن است به حدی برسد که فرد فکر کند شریکش باید فقط به او تعلق داشته باشد و اجازه هیچ تعامل دیگری نداشته باشد.

۴. کنترل افراطی در رابطه

به دلیل ترس از دست دادن، فرد ممکن است بخواهد زندگی شریک عاطفی‌اش را تحت کنترل کامل خود قرار دهد. این کنترل می‌تواند شامل چک کردن پیام‌ها، تماس‌ها، شبکه‌های اجتماعی یا حتی محدود کردن روابط اجتماعی شریک عاطفی باشد.

۵. واکنش‌های شدید به دوری یا فاصله

وقتی شریک عاطفی مجبور است از فرد دور باشد، مثلاً برای کار یا دیدار خانواده، ممکن است این دوری را به‌عنوان نوعی ترک شدن تلقی کند و واکنش‌هایی مثل اضطراب شدید، ناراحتی یا حتی قهر نشان دهد. این واکنش‌ها اغلب باعث تنش در رابطه می‌شوند.

۶. جذب افراد غیرمتعهد یا بی‌ثبات

ممکن است فرد به‌طور ناخودآگاه به سمت افرادی جذب شود که رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی یا از تعهد فراری دارند. این افراد می‌توانند احساسات و ترس‌های شما درباره ترک شدن را تشدید کنند و چرخه اضطراب در رابطه را ادامه دهند.

۷. تلاش برای جلب توجه در طرحواره رهاشدگی

فرد ممکن است نیاز داشته باشد شریک عاطفی دائماً عشق و علاقه خود را نشان دهد تا احساس امنیت کند. اگر این ابراز علاقه به‌صورت مداوم نباشد، احتمالاً احساس می‌کند رابطه در خطر است و ممکن است رفتارهای مضاعف برای جلب توجه از خود نشان دهد.

۸. سوءظن و نگرانی درباره وفاداری

حتی اگر شریک عاطفی کاملاً وفادار باشد، فرد ممکن است مدام شک کند و به او اتهام خیانت بزند. این رفتار می‌تواند رابطه را دچار تنش و استرس مداوم کند و موجب سردی و فاصله عاطفی شود.

۹. اضطراب هنگام مواجهه با اختلافات یا مشکلات رابطه:

حتی بحث‌های کوچک ممکن است برای فرد حس ترک شدن ایجاد کند. ممکن است فکر کند که هر اختلافی می‌تواند پایان رابطه باشد و به همین دلیل واکنش‌های شدید، گریه یا قهر نشان دهد.

۱۰. خودکم‌بینی در رابطه

افراد با طرحواره رهاشدگی ممکن است احساس کنند به اندازه کافی خوب نیستند و شریک عاطفی ممکن است به همین دلیل آنها را ترک کند. این حس خودکم‌بینی می‌تواند باعث رفتارهای وابسته، تلاش بیش‌ازحد برای راضی کردن شریک و کاهش اعتماد به نفس در رابطه شود.

سبک‌های سه‌گانه مقابله با تله رهاشدگی

همه افرادی که این تله را دارند رفتارهای یکسانی بروز نمی‌دهند. جفری یانگ نشان می‌دهد که ذهن انسان به سه شیوه به این درد روانی واکنش نشان می‌دهد:

• سبک تسلیم (پذیرش منفعلانه طرحواره): فرد باور می‌کند که لایق ترک‌شدن است؛ بنابراین چسبنده می‌شود، رفتارهای زیردستانه نشان می‌دهد و برای حفظ حضور فیزیکی طرف مقابل، حتی به روابط تحقیرآمیز تن می‌دهد.
• سبک اجتناب (فرار از فعال‌سازی درد): برای جلوگیری از تجربه درد غیرقابل‌تحمل تنهایی، فرد ترجیح می‌دهد هیچ‌گاه وارد رابطه عاطفی عمیق نشود؛ افرادی که در انزوای خودخواسته به سر می‌برند و به ادعای خود به هیچ‌کس نیازی ندارند.
• سبک جبران افراطی (حمله به باور هسته‌ای): فرد ظاهری به‌شدت مغرور و بی‌تفاوت به خود می‌گیرد، روابط را پیش از آنکه عمیق شوند قطع می‌کند («ترک می‌کنم پیش از آنکه ترکم کنند») و تمایلات کنترل‌گرایانه ستیزه‌جویانه نشان می‌دهد.

🧠 تله رهاشدگی دکتر هلاکویی

دکتر هلاکویی معتقد است بسیاری از ما در دوران کودکی تجربه ترک شدن یا رها شدن را داشته‌ایم؛ این ترک‌ها می‌توانسته ناشی از دور شدن والدین، خواهر و برادر، یا حتی دیگر اعضای خانواده مثل دایی و خاله باشد. گاهی کودکان به زور از محیط خود جدا می‌شدند یا مجبور به ترک خانه می‌شدند و همین تجربه‌های اولیه باعث می‌شوند که با هر جدایی یا رهاشدگی در زندگی بزرگسالی احساس ناخوشایندی داشته باشیم.

این تجربه‌ها معمولاً در سه سال اول زندگی شکل می‌گیرند و نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری طرحواره رهاشدگی دارند. به همین دلیل، افرادی که در کودکی چنین تجربه‌ای داشته‌اند، حتی وقتی از یک رابطه آسیب‌زا یا ناسالم جدا می‌شوند، احساس آرامش و آزادی واقعی ندارند و غالباً در گذشته خود گیر کرده‌اند.

هلاکویی بر این نکته تأکید می‌کند که افراد دارای طرحواره رهاشدگی، به دلیل ترس از تنهایی و تجربه دردناک دور شدن در کودکی، حتی در روابط بزرگسالی خود به سمت روابط مشکل‌زا یا جهنمی کشیده می‌شوند و جدا شدن از این روابط هم برایشان بسیار دشوار و ناراحت‌کننده است.

تفاوت طرحواره رهاشدگی با تله محرومیت هیجانی

تشخیص تفاوت این دو تله عاطفی برای تعیین مسیر درمانی ضروری است:

✅ درمان طرحواره رهاشدگی

طرحواره رهاشدگی باعث می‌شود فرد ترس شدید از تنهایی، وابستگی بیمارگونه و اضطراب از دست دادن افراد مهم زندگی را تجربه کند. در پروتکل درمان طرحواره رهاشدگی، هدف این است که فرد با بازسازی باورهای دوران کودکی و تمرین مهارت‌های مقابله‌ای، استقلال و امنیت روانی خود را تقویت کند.

۱. رهاشدگی دوران کودکی خود را درک کنید.

اولین گام، شناسایی و پذیرش تجربه‌های رهاشدگی و ترک شدن در دوران کودکی است. این تجربه‌ها می‌تواند شامل دور شدن والدین، جدایی والدین، بی‌توجهی یا حتی اجبار به ترک خانه باشد.
🔹 هدف: فهمیدن ریشه ترس‌ها و وابستگی‌های فعلی.

۲. احساسات مربوط به رهاشدگی را بازنگری کنید.

در این مرحله، فرد باید احساسات مرتبط با از دست دادن افراد نزدیک، ترس از تنهایی و نیاز به وابستگی شدید را شناسایی و بررسی کند.
💡 تمرین: یادداشت کردن موقعیت‌هایی که باعث اضطراب و ترس شما می‌شوند و تحلیل واکنش‌هایتان.
✅ هدف: کاهش حساسیت افراطی نسبت به دور شدن دیگران.

📌 جدول تمرین بازنگری احساسات رهاشدگی

۳. روابط عاطفی گذشته‌تان را بررسی کنید.

فرد روابط قبلی خود را تحلیل می‌کند تا الگوهای رفتاری که باعث تکرار رهاشدگی می‌شوند را شناسایی کند.
📌 تمرین: تهیه فهرستی از خطاهای فکری و رفتاری ناشی از طرحواره رهاشدگی و بررسی اینکه چه الگوهایی باعث ایجاد اضطراب و وابستگی بیش‌ازحد شده‌اند.

۴. از روابط بی‌ثبات و ناسالم دوری کنید، اما به شریک متعهد زندگیتان اعتماد کنید

فرد باید یاد بگیرد از رابطه با افراد بی‌ثبات، بی‌تعهد و تنوع‌طلب اجتناب کند، حتی اگر این افراد برای او جذاب باشند.
🔹 هدف: جلوگیری از بازتکرار تجربه رهاشدگی و افزایش امنیت روانی.

در مقابل وقتی فرد وارد رابطه با کسی که متعهد و با ثبات است می‌شود، باید اعتماد کند و باور داشته باشد که این فرد برای همیشه کنار او می‌ماند.
✅ هدف: کاهش اضطراب از دست دادن و افزایش احساس امنیت در رابطه.

۵. مهارت‌های مقابله‌ای و خودمراقبتی را تمرین کنید.

فرد باید مهارت‌های مقابله با اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و تقویت خودباوری را تمرین کند.
🔹 روش‌ها شامل: تکنیک‌های آرام‌سازی، گفتگوهای درونی مثبت، ایجاد شبکه حمایت اجتماعی پایدار و فعالیت‌های مستقل و لذت‌بخش.

۶. باورهای منفی و طرحواره‌ای را بازسازی کنید.

با تمرین مداوم و حمایت درمانگر، باورهای منفی دوران کودکی بازسازی می‌شوند و فرد می‌تواند به روابط سالم، مستقل و پایدار دست یابد.
✅ هدف نهایی: ایجاد احساس امنیت، استقلال روانی و توانایی داشتن روابط عاطفی سالم.

💡 نکته پایانی:
طرحواره رهاشدگی قابل درمان است؛ به شرطی که فرد:

از روابط ناسالم و وابستگی‌های افراطی فاصله بگیرد،

مهارت‌های مقابله‌ای را تمرین کند،

و فرصت رشد به خود بدهد.

سوالات متداول 

۱. طرحواره رهاشدگی بی‌ثباتی چیست؟

طرحواره رهاشدگی-بی‌ثباتی یک الگوی روانی است که فرد را همواره در ترس از ترک شدن و تنهایی نگه می‌دارد. افرادی که این طرحواره را دارند، معمولاً در روابط خود وابستگی شدید، اضطراب از جدایی و رفتارهای هیجانی ناپایدار را تجربه می‌کنند و ممکن است ناخودآگاه به سمت کسانی کشیده شوند که رفتارهای نامطمئن یا بی‌ثبات دارند.

۲. آیا درمان تله رهاشدگی ممکن است؟

بله، این طرحواره قابل درمان است. با استفاده از روش‌های طرحواره‌درمانی، فرد می‌تواند باورهای دوران کودکی را بازسازی کرده، مهارت‌های مقابله‌ای و اعتماد به نفس خود را تقویت کند و روابط سالم و پایدار ایجاد کند. تمرین‌های بازنگری احساسات، تحلیل روابط گذشته و تمرین رفتارهای جایگزین سالم، بخش مهم درمان هستند.

۳. طرحواره رهاشدگی در کودکان چگونه شکل می‌گیرد؟

این طرحواره معمولاً در سال‌های اولیه کودکی (۰ تا ۳ سالگی) شکل می‌گیرد و ریشه در تجربه‌های زیر دارد:

بی‌توجهی یا ترک شدن توسط والدین

جدایی والدین یا فقدان مراقبت پایدار

محیط خانواده بی‌ثبات، پرتنش یا غیرقابل پیش‌بینی

کودکی که این تجربه‌ها را پشت سر می‌گذارد، ممکن است در بزرگسالی احساس ناامنی، وابستگی بیش از حد و ترس از از دست دادن دیگران را تجربه کند.

نتیجه‌گیری

طرحواره رهاشدگی می‌تواند تأثیرات عمیقی بر زندگی فردی و روابط عاطفی داشته باشد. این طرحواره بر اساس ترس از تنهایی و از دست دادن افراد مهم شکل می‌گیرد و باعث ایجاد وابستگی شدید، اضطراب از ترک شدن و نگرانی‌های مداوم می‌شود.

افراد دچار این طرحواره ممکن است در روابط خود احساس امنیت و آرامش نداشته باشند و در برابر احتمال جدا شدن از دیگران، واکنش‌های افراطی نشان دهند.

درمان طرحواره رهاشدگی نیازمند شناسایی ریشه‌های این ترس‌ها، افزایش خودآگاهی و ایجاد روابط سالم با اعتماد به نفس و استقلال عاطفی است. اما با کمک مشاوره و درمان‌های طرحواره‌ای، فرد می‌تواند این تله را مدیریت کرده و به بهبود روابط عاطفی و فردی خود بپردازد.